Δευτέρα, 30 Απριλίου 2007

Θλίβομαι, έχασα τον Ναπολέοντα μου

Στις 21 Μαρτίου είχα αναρτήσει ανακοίνωση με τίτλο "Ένας μικρός , μα πολύ μικρός Ναπολέων" σατυρίζοντας την όλη συμπεριφορά του τότε υπουργού κ Σάββα Τσιτουρίδη. Ομολογώ ότι έσφαλα ο κ Τσιτουρίδης και στόχους ήξερε να βάζει και στρατηγική είχε για την εκπλήρωση τους. Το κοινό με τον μεγάλο στρατηλάτη ήταν ο σωματότυπος και η ατέλειωτη οίηση που δεν τον εγκατέλιωε ούτε την ημέρα της άδοξης πτώσης του. Δές συνέντευξη του στο Βήμα της Κυριακής (29-4-2007). Εκείνο που με στενοχωρεί είναι το ότι αποπέμφθη για το έλλασον και όχι για το μείζον. Έφυγε για μια πιθανή συμμετοχή συνεργάτου του στο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου και όχι για το ξεπούλημα της περιουσίας των Ταμείων. Αυτά έχει η πρωθυπουργική δημοκρατία κ Σάββα μου ή μήπως διαφωνείτε; Νομίζω ότι σας προστάτεψε πολιτικά

1 σχόλιο:

  1. Θεόδωρος Α Πέππας1 Μαΐου 2007 - 9:08 π.μ.

    Ε, τι να γίνει. Οταν του δίνατε τον τίτλο του Ναπολέοντα η τιμή εμπεριέχει και το Βατερλώ.
    Ο Οσκαρ Γουάϊλντ τελειώνει το ποίημά του Ave Imperatrix (οπου Αυτοκράτειρα νοείται η Αλβιών) με τους στίχους
    Yet when this fiery web is spun,
    Her watchmen shall descry from far
    The young Republic like a sun
    Rise from these crimson seas of war.
    ειναι αρκετά αισιόδοξο, ίσως παράταιρα τόσο γιά σήμερα, αλλά Πρωτομαγιά είναι, ας υπάρξει και κάτι αισιόδοξο

    ΑπάντησηΔιαγραφή