Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Η Μπουμπουλίνα, η Δραγώνα, η Ρεπούση…

Γράφει ο κ Νίκος Δήμου στο τελευταίο LIFO
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟΥ 22ου ΑΙΩΝΑ:
•Το εμφύλιο μίσος είναι ίσως η σταθερότερη αξία της ελληνικής ιστορίας. Αγωνιστές του '21, Τρικουπικοί και Δηλιγιαννικοί, Βενιζελικοί και Βασιλόφρονες, αριστεροί και δεξιοί. Στις αρχές του 21ου αιώνα το πάθος συνόδευε τις αντιπαραθέσεις ανάμεσα στους φανατικούς πατριώτες (οι αντίπαλοι τους αποκαλούσαν «Ελληναράδες») και τους εκσυγχρονιστές ή ευρωπαϊστές (ευρωλιγούρηδες ή πουλημένοι).
•Οι πατριώτες αγωνίζονταν να κρατήσουν την παραδοσιακή αντίληψη της ελληνικής ιστορίας και θρησκείας, συντηρώντας ακόμα και μύθους που είχαν αποδειχθεί εσφαλμένοι από την ιστορική έρευνα - όπως π.χ. το «κρυφό σχολειό». Οι εκσυγχρονιστές προσπαθούσαν να φέρουν τα αποτελέσματα της ιστορικής και κοινωνικής έρευνας στην εκπαίδευση. Αυτό προκαλούσε οξύτατες αντιδράσεις των πατριωτών που, π.χ., θεωρούσαν οποιαδήποτε επιστημονική ανάλυση της έννοιας του έθνους ως ιερόσυλη. Γι' αυτούς το έθνος (και ιδιαίτερα το ελληνικό) ήταν μεταφυσική, υπερβατική αξία.
•Δύο γυναίκες επιστήμονες έτυχε να στοχοποιηθούν ιδιαίτερα σε αυτήν τη διένεξη: η ψυχο-κοινωνιολόγος Θάλεια Δραγώνα και η ιστορικός Μαρία Ρεπούση. Τα ονόματά τους ήταν κόκκινο πανί για τους πατριώτες.
•Πίσω από αυτή την αντίδραση κρυβόταν καχυποψία και παραδοσιακός αντιδυτικισμός. Κυκλοφόρησαν νέες θεωρίες συνωμοσίας. Αυτές οι απόπειρες ήταν μέρος ευρύτερου σχεδίου για τον αφελληνισμό των Ελλήνων και τον συστηματικό αφανισμό του ελληνικού έθνους. Έτσι, οι κυρίες Ρεπούση και Δραγώνα ονομάστηκαν πράκτορες ξένων δυνάμεων και μίσθαρνα όργανα ξένων κέντρων. Τις τύλιξε η λάσπη.
•Η Ελλάδα, τελικά, δεν αφανίστηκε και ο εκσυγχρονισμός προχώρησε - έστω και διστακτικά. Στο διηνεκές ματς νεωτεριστών-παραδοσιακών νικάνε συνήθως οι πρώτοι, γιατί η χώρα δεν μπορεί να κλειστεί σε γυάλα. Αλλά οι νίκες είναι δύσκολες και αφήνουν πίσω δυσφορία και μνησικακία. Οι τολμηρές κυρίες εκσυγχρονίστριες για τους μεν έγιναν ηρωίδες ενός εσωτερικού απελευθερωτικού αγώνα (απελευθέρωσης από τους μύθους και τις αγκυλώσεις του παρελθόντος), για τους δε παρέμειναν ύποπτα πρόσωπα. Ή Μπουμπουλίνες ή Νενέκοι. Έτσι είναι οι Έλληνες - ή του ύψους ή του βάθους. Και πάντα του πάθους.
Και σου λένε ότι οι φιλελεύθεροι σκέπτονται αντεθνικά!! Σιγά ρε μάγκες

2 σχόλια:

  1. Δεν είναι υποχρεωτικά ταυτόσημες οι αντιλήψεις Ρεπούση και Δραγώνα που τις ομογενοποιηεί σδώ ο Δήμου θαρρείς και θέλει να δώσει άφεση αμαρτιών στη Ρεπούση που για τις ενέργειές της κατακρίθηκε, τιμωρήθηκε εξοστρακίστηκε από τη δημόσια χλεύη. Οι απόψεις είναι πάντα σεβαστές και όταν διαφωνούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ΔΙΟΝΥΣΟΣ
    Από ποιούς κατακρίθηκε φίλτατε συνάδελφε οι κ Ρεπούση από τους ίδιους ανθρώπους που προσπαθούν να θέσουν στην πυρά και την κ Δραγώνα. Αν πρωτοστατεί ο Θεοδωράκης ή η Κανέλλη είναι δικό τους θέμα. Και εδώ δεν νομίζω να διαφέρουν οι απόψεις τους από εκείνες του Καλαβρύτων κλπ του λόμπι της εθνικοφροσύνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή