Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009

Κρητική μουσική παράδοση

Δεν ξέρω τι με έπιασε σήμερα και θυμήθηκα την Κρητική μου καταγωγή. Κρήτη δεν είναι μόνο τα Ζωνιανά,οι Μπαλωθιές, η βεντέτα ή οι πιο καλές εκδοχές τα πρώιμα λαχανικά, το εκλεκτό λάδι, οι φυσικές ομορφιές , η ιδιαιτερότητα της κουζίνας της. Η Κρήτη κύρια είναι ο πολιτισμός της με την ζωγραφική, την λογοτεχνία της το θέατρο αλλά προπαντός την μουσική της. Ένας από τους μεγάλους μουσικούς της ήταν και ο Β Σκουλάς. Ας τον ακούσομε

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

Iστολόγιο του Φαρμάκου: Ο Λίσταρχος και η πόρνη

Iστολόγιο του Φαρμάκου: Ο Λίσταρχος και η πόρνη
Απίθανη ανάρτηση. Λίαν εκπαιδευτική για όλους

E-Δράση: Συνάντηση ιδρυτικών μελών 24 Ιουνίου - σύντομη αποτίμηση

E-Δράση: Συνάντηση ιδρυτικών μελών 24 Ιουνίου - σύντομη αποτίμηση
Και ας μη ξεχνάμε ότι για την επιτυχία των σκοπών που τέθηκαν χρειάζεται οικονομική συμπαράσταση που μπορεί να την δώσει κανείς και μέσω της ιστοσελίδας http://www.drassi.gr/

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2009

Ο ζωγράφος Θεόφιλος



Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ περισσότερο γνωστός ως Θεόφιλος, ήταν ίσως ο μεγαλύτερος νεοέλληνας λαϊκός ζωγράφος
Η ακριβής χρονολογία γέννησης του Θεόφιλου δεν είναι γνωστή. Θεωρείται πως γεννήθηκε κατά το διάστημα 1867–1870 στην Βαρειά της Λέσβου. Ο πατέρας του ήταν τσαγκάρης ενώ η μητέρα του, ήταν κόρη αγιογράφου από τον οποίο πήρε βασικές γνώσεις ζωγραφικής.
Η ζωή του ήταν πολύ δύσκολη εξαιτίας του κόσμου που τον χλεύαζε, επειδή κυκλοφορούσε φορώντας την παραδοσιακή φουστανέλα. Σε ηλικία περίπου δεκαοκτώ ετών εγκατέλειψε το οικογενειακό του περιβάλλον και εργάστηκε ως φύλακας («καβάσης») στο Ελληνικό Προξενείο της Σμύρνης. Εκεί έμεινε για μερικά χρόνια, πριν εγκατασταθεί στην πόλη του Βόλου, (περίπου το 1897), επιβιώνοντας από ευκαιριακές δουλειές και ζωγραφίζοντας σε σπίτια και μαγαζιά της περιοχής. Αρκετές τοιχογραφίες του σήμερα σώζονται εκεί. Τα περισσότερα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο Πήλιο. Προστάτης του εκείνη την περίοδο, στάθηκε ο κτηματίας Γιάννης Κοντός, για λογαριασμό του οποίου, ο Θεόφιλος πραγματοποίησε αρκετά έργα. Η οικία Κοντού αποτελεί σήμερα Μουσείο Θεόφιλου. Εκτός από την ζωγραφική του δραστηριότητα, ο Θεόφιλος συμμετείχε στην διοργάνωση λαϊκών θεατρικών παραστάσεων στις εθνικές γιορτές και την περίοδο της Αποκριάς, όπου κρατούσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, άλλοτε ντυμένος σαν Μεγαλέξανδρος, με τους μαθητές σε παράταξη μακεδονικής φάλαγγας, και άλλοτε σαν ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης, με εξοπλισμό και κουστούμια που έφτιαχνε ο ίδιος.
Το 1927 επέστρεψε στην Μυτιλήνη. Εικάζεται πως αφορμή για την αναχώρηση του από τον Βόλο, ήταν ένα επεισόδιο σε ένα καφενείο, όταν κάποιος — για να διασκεδάσει τους παρευρισκόμενους — έριξε τον Θεόφιλο από μία σκάλα όπου ήταν ανεβασμένος και ζωγράφιζε.
Στην Μυτιλήνη, παρά τις κοροϊδίες και τα πειράγματα του κόσμου, συνεχίζει να ζωγραφίζει, πραγματοποιώντας αρκετές τοιχογραφίες σε χωριά, έναντι ευτελούς αμοιβής, συνήθως για ένα πιάτο φαγητό και λίγο κρασί. Πολλά από τα έργα του αυτής της περιόδου έχουν χαθεί, είτε από φυσική φθορά είτε εξαιτίας καταστροφής τους από κατόχους τους. Στην Μυτιλήνη, τον συνάντησε ο καταξιωμένος τεχνοκριτικός και εκδότης Στρατής Ελευθεριάδης (Tériade), ο οποίος διέμενε στο Παρίσι. Στον Ελευθεριάδη οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η αναγνώριση της αξίας του έργου του Θεόφιλου αλλά και η διεθνής προβολή του, που ωστόσο σημειώθηκε μετά το θάνατό του. Με έξοδα του Ελευθεριάδη ανεγέρθηκε επίσης το 1964 το Μουσείο Θεοφίλου στην Βαρειά.
Ο Θεόφιλος πέθανε τον Μάρτιο του 1934, παραμονές του Ευαγγελισμού, πιθανότατα από τροφική δηλητηρίαση. Ένα χρόνο αργότερα, έργα του εκτέθηκαν στο Μουσείο του Λούβρου ως δείγματα της δουλειάς ενός γνησίου λαϊκού (ναΐφ) ζωγράφου της Ελλάδας.
Κάποια από τα έργα του αναρτώνται εδώ

Γλέντι στο χωριό


Η Ελλάς ανάμεσα στον Ρήγα και τον Κοραή


Ερωτόκριτος και Αρετούσα
Οι περισσότερες πληροφορίες είναι από την ελληνική wikipedia
Περισσότερα
http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=669
http://istoria.gr/aug02/3.htm

Η γκάφα του Βήματος


Διάβασα στο Facebook του φίλου Νίκου Ράπτη ,αλλά και στον ιστότοπο "Προοδευτική Πολιτική" από όπου και η παραπάνω φωτογραφία ότι το έγκυρο "Βήμα" δημοσίευσε στο σημερινό του φύλο και με λεπτομέρειες μάλιστα περί συναντήσεως Καραμανλή-Ερντογάν το απόγευμα του Σαββάτου.Οποία ποιότης δουλειάς. Τι σεβασμός στον αναγνώστη.Θα τρίζουν τα κόκαλα του ιδρυτή του με τα κατορθώματα του κ Σταύρου. Και να φανταστείτε ότι η ακύρωση της επισκέψεως Ερντογάν ήταν γνωστή από τις 4 τουλάχιστον το απόγευμα. Εάν θέλετε περισσότερες πληροφορίες για την γκάφα κάντε κλικ εδώ

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Iστολόγιο του Φαρμάκου: Ερωτικές ιστορίες μιας χρήσης

Iστολόγιο του Φαρμάκου: Ερωτικές ιστορίες μιας χρήσης

Την ιστορία διαφόρων μορφών φαρμακευτικών σκευασμάτων με άριστο κείμενο και απίθανες εικόνες. Οφείλω χάρη στον αγαπητό συνάδελφο κ Πέππα που μου συνέστησε επίσκεψη της παραπάνω ιστοσελίδας

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2009

Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2009

Σκιτσο του Aνδρεα Πετρουλακη, Καθημερινή 8-6-2009



Επιτυχία τω όντι κ Πρόεδρε

Σκιτσο του Hλια Mακρη στην Καθημερινή της 8-6-2009



Αχ!! αυτά τα παπαγαλάκια τι σου κάνουν αργηγέ

Με τη μέθοδο του Ροΐδη

Γράφει ο Νίκος Δήμου στην σημερινή έκτακτη έκδοση της Καθημερινής
Το 1875 ο Εμμανουήλ Ροΐδης εξέδιδε την διάσημη σατιρική εφημερίδα «Ασμοδαίος». Σε αυτή έγραφε σχόλια και καυστικές «σκνίπες» με διάφορα ψευδώνυμα. Ένα από αυτά ήταν «Σωφρόνιος Βατοπεδινός», καλόγηρος.
Προφητικό;
Σε μία «σκνίπα» αναλύει την σύσταση των χρημάτων που απεκόμιζαν σκανδαλωδώς οι τότε διαπλεκόμενοι κεφαλαιοκράτες (που έφαγαν και την δική του περιουσία «δια παγίδος τινός της εφευρέσεώς των, καλουμένης Μετοχής»).
Αναλύοντας λοιπόν τις λίρες τους, λέει ότι απαρτίζονταν «εκ των ακολούθων στοιχείων: Δάκρυον ορφανού 2%, Στεναγμοί χήρας 1%, Πείνα συνταξιούχου 1%, Εύνοια Τούρκου 3%, Ελαστικότης Κώδικος 5%, Νωθρότης Εισαγγελέως 3%, Ευήθεια μετόχου 85%».
Παρακαλώ να προσέξετε πως τα μεγαλύτερα ποσοστά – μετά την αφέλεια του μετόχου – παίρνουν η ελαστικότητα του νόμου και η νωθρότητα του εισαγγελέως. Τα ίδια τα σημερινά πριν από 134 χρόνια…
Αναλύοντας με την ίδια μέθοδο την αρνητική ψήφο προς όλα τα κόμματα (αποχή 50%!) και ιδιαίτερα προς την Νέα Δημοκρατία, θα έλεγα ότι η σύνθεσή της είναι:
- Εφραίμ & Αρσένιος: 5%,
- «Κομιστής» & Ζαχόπουλος: 5%,
- Κουμπάροι: 5%,
- Ομόλογα: 5%,
- Υποκλοπές: 5%,
- Χριστοφοράκος & Καραβέλας: 5%
- Τσουκάτος: 5%
- Κουκουλοφόροι και τρομοκράτες: 5%
- Γραφειοκράτες που αργούν (ΥΠΕΞ): 5%,
- Γραφειοκράτες που βιάζονται (Βατοπέδι): 5%,
- Ευθύνες υπουργών: (Ρουσσόπουλος, Βουλγαράκης, Μαγγίνας, Παυλίδης, κλπ.) 50%.
Η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη και ο κύριος Κωνσταντίνος Καραμανλής ουδεμία φέρουν ευθύνη, αφού ανέλαβαν την πολιτική τοιαύτη – καθότι, ως γνωστόν, η πολιτική ευθύνη είναι τελικά το ανώτατο στάδιο της ανευθυνότητας.
Τελικά δεν κέρδισε το ΠΑΣΟΚ – έχασε η ΝΔ. Όσο για την Ευρώπη, αυτή έμεινε στα αζήτητα. Μόνο το ΚΚΕ έχει μία συνεπή Ευρωπαϊκή πολιτική. Είναι εναντίον. Αλλά μήπως όλοι οι άλλοι (που την ξέχασαν) είναι υπέρ;

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

Γελοιογραφία


Από το Ελεύθερο Τύπο

Το μάτι και το όνομα

Γράφει ο Νίκος Δήμου στην ιστοσελίδα του
Μου γράφει κάποιος αναγνώστης:
«Τις τελευταίες μέρες, μες από κάποιες συζητήσεις με ανθρώπους της γενιάς μου, που μάλιστα εκτιμούσα, καταλαβαίνω γιατί αισθάνεστε τόσο μόνος σ' αυτή τη χώρα... Με την αφορμή σας, μιλήσαμε για τη Δράση. "Μα ο Μάνος, που "ανήκε" στη "δεξιά", που έχει "φιλελεύθερες" απόψεις, συγκέντρωσε τις "φίρμες" για να "εκμεταλλευτεί" το πολιτικό αδιέξοδο (λες και μιλάμε για τον Καρατζαφέρη...), και ο Δήμου, γιατί να συμμετέχει εκεί...." Από ποια λέξη ν' αρχίσεις τον αντίλογο...Θεέ μου λέω, η προκατάληψη, το κοντόφθαλμο και η καχυποψία του νεοέλληνα, είναι ακόμα πιο απογοητευτική όταν την ακούς από νέους, μέσα από βαρύγδουπες, σκουριασμένες φράσεις και ιδέες. Ίσως γι' αυτό έλεγε ο Πικάσο "πρέπει να περάσουν πολλά χρονιά για να γίνει κανείς νέος..."».

Αυτά μου γράφει. Διαβάζω και την δήλωση του Μιχάλη Τρεμόπουλου στον Σταύρο Θεοδωράκη «ο Μάνος είναι νέο-φιλελεύθερος». Ακόμα και άτομα με ελεύθερη και πρωτότυπη σκέψη (όπως ο Τρεμόπουλος) υποκύπτουν στην γοητεία του κλισέ.

Γνωρίζω τον Στέφανο Μάνο πάνω από τριάντα χρόνια – κι έχω συνεργαστεί στενά μαζί του. Ποτέ δεν τον άκουσα να κηρύσσει ένα δόγμα (και ο «νέο-φιλελευθερισμός» είναι δόγμα). Τον έζησα να αναλύει προβλήματα, να βρίσκει και να εφαρμόζει λύσεις χωρίς ιδεολογική ταυτότητα – μερικές θα μπορούσαν (εκ των υστέρων) να χαρακτηριστούν και σοσιαλιστικές. Είναι ένας άνθρωπος πρακτικός που ακολουθεί απόλυτα τη παροιμία: «Μαύρη γάτα – άσπρη γάτα – αρκεί να πιάνει ποντίκια». Το Ποπεριανό problem solving στην αποθέωσή του. Και νομίζω πως, από τους Έλληνες πολιτικούς, είναι αυτός που έχει πραγματοποιήσει τα περισσότερα συγκεκριμένα επιτεύγματα.

Τέλος πάντων – όπως λέει ο λαός «καλύτερα να σου βγει το μάτι, παρά το όνομα». Ας ελπίσουμε ότι θα βρεθούν αρκετοί άνθρωποι που θα ξεπεράσουν τα στερεότυπα και θα στείλουν έναν έντιμο και ικανό πολιτικό στην Ευρωβουλή. Με τον τρόπο που συντάσσονται τα ευρωψηφοδέλτια των κομμάτων (τήρηση εσωτερικών ισορροπιών, κλπ.) δεν είμαι σίγουρος πως η Ελλάδα θα εκπροσωπείται από τους καλύτερους – κι αυτό σε μία περίοδο κρίσης έχει μεγάλη σημασία.

Ιατρικές διαφημίσεις από το British Medical Journal στο πρώτο ήμισυ του 20ου αιώνα

Η διαφήμιση αρκετές φορές εκφράζει πολύ καλύτερα την εποχή της από χιλιάδες λέξεις γραπτού κειμένου. Προς επίρρωση του ισχυρισμού αυτού εξετάζονται και δημοσιεύονται ιατρικές διαφημίσεις δυο εντελώς διαφορετικών εποχών από το British Medical Journal . Η πρώτη σειρά αφορά τον Ιούνιο του 1910 εποχή παχειων αγελάδων για το Ηνωμένο Βασίλειο , στο τεύχος δημοσιεύονται 66 σελίδες διαφημίσεων
Τα διαφημιζόμενα προϊόντα είναι φάρμακα αμφίβολης δραστικότητας,τρόφιμα και ουίσκι καλής ποιότητας, εκδόσεις ιατρικά εργαλεία και σπίτια,αν θα ήθελε κανείς να έχει πλήρη εικόνα σκόπιμο είναι να κάνει κλικ εδώ

Στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η διαφήμιση είναι ισχνή και σε κάθε τεύχος δεν υπάρχουν πάνω από 1 ή 2 διαφημίσεις



Γενικά η διαφήμιση γίνεται πιο σοβαρή και μετρημένη ,οι δε σελίδες των περιοδικών περιορίζοντια σοβαρά. Πιθανολογώ για λόγους εξοικονομήσεως πόρων