Κυριακή, 18 Μαΐου 2008

Ολίγη Πολυδούρη

ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΑ


Ωχρή πορφύρα! Και το δάκρι μαγικό

πετράδι έχει γενή στη φορεσιά σας.

Τι κι’ αν φοράτε διάδημα βασιλικό

στη μαύρη χειμωνιά την ομορφιά σας.



Του ξανθού Ηλίου το φιλί διαβατικό

κι αν παίξη στα χρυσόξανθα μαλλιά σας,

δε θάναι ελπίδα, ούτε όνειρο θάναι γλυκό,

μόνο πιο κρύα θα νοιώστε τη χιονιά σας.



Ωχρή πορφύρα! Και ο βορηάς που το “ωσαννά”

σας τραγουδάει μ’ όλα τα λουλούδια,

τα φύλλα σας μαδάει πριν μαραθούν.



Κι όσα πετράδια η πάχνη αφήνει ταπεινά,

δοξαστικά όσα η θύελλα τραγούδια,

στην άχαρη καρδιά σας δάκρια ανθούν...

3 σχόλια:

  1. Καταπληκτικό ποίημα, ίσως ένα από τα καλύτερά της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευτυχως που υπάρχει και η ποίηση. Ευτυχως που υπάρχουν και αυτες οι αναρτησεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή